برنامه ریزی آموزش و یادگیری

قرن بیست و یکم، قرن ارتباطات جهانی و تعاملات گسترده ی انسانی است. برای برقراری ارتباط سالم و ارزشمند و ایجاد تعامل سازنده میان طرف های علاقه مند، باید تمهیداتی نو اندیشید. برنامه ریزی های آموزشی و درسی سنتی، شاید سواد به معنای توانایی خواندن و نوشتن را تأمین کند، اما نمی تواند تأمین کننده ی نیازها و ضرورت های انسان قرن بیست و یکم باشد. از آن جا که انسان های این قرن نیز چون گذشته تحت تأثیر برنامه های آموزشی و درسی باسواد خواهند شد، علم و دانش خواهند آموخت و کار و حرفه یاد خواهند گرفت، لذا با توجه به نیازها و ضرورت های قرن بیست و یکم باید در جهت ایفای مسئولیت بزرگ آموزش و تربیت انسان های ماهر و توانمند برای زندگی در این قرن، در پی تغییر برنامه های آموزشی و درسی بر آمد.

خود شکوفایی ...